maandag 11 maart 2013

Hoe kom ik aan boeken

Hoe kom ik aan boeken? Vraagt Peter Pellenaars

De vraag moet anders.... Hoe komen boeken aan mij? Hoe weten ze mij steeds weer te vinden terwijl ik er alles aan doe om ze te ontlopen? Gisteren nog, terwijl thuis de dozen met boeken die nu lang genoeg bij mij of bij mijn ouders (beiden al meer dan 20 jaar dood) in de kast hebben gestaan, voller en voller worden met de bedoeling een goed tehuis voor ze te vinden, kwam er weer een mooi fotoboek naar mij toe: Theatrospectief, mooie foto's van Hans van der Busken, gemaakt in Nederlandse theaters tussen 1958 en 1983. En dat boek was slim, want het kwam met persoonlijke opdracht en dan mag ik het niet elders onderbrengen.
De boeken die nog in mijn kast staan, maar ook al weken op bol.com, hebben besloten dat het mooi is geweest. Bijna 50 van hun collega's hebben ze via Bol zien verdwijnen, daarna is er een geheimzinnige verkoopstop ingetreden. Niks meer verkocht, nee, integendeel.... op straat tegen een muurtje opgefietst waar zo'n stapeltje te vondeling lag. En jahoor, ik kwam langs en hoorde ze roepen en er sprongen er vier in mijn fietstas. Eentje kon ik er nog weggeven. De andere drie liggen nu alweer in de meeverhuisdoos.

Deze lagen los, maar soms dringt er eentje zich via Bookcrossing aan mij op: keurig verpakt, met een briefje erbij en dan kan ik het ook niet laten. Nog maar één keer heb ik er eentje teruggecrossed. Dat viel nog niet mee. In Zuid Frankrijk midden op de boulevard op straat gelegd en vanaf een terrasje zitten kijken wat er gebeurde. Veel mensen liepen er met een wijde boog omheen. Een enkeling legde het zorgvuldig op de sokkel van een lantarenpaal, maar daar lag het uit het zicht en moest ik het boek weer midden op het trottoir terugleggen om op te laten vallen. Dat het een in het Nederlands vertaald boek van Isabel Allende was, hielp in Frankrijk natuurlijk ook niet, maar ik had het uit en wilde het perse niet mee terug nemen en boeken weggooien vind ik te moeilijk. Na een uur heb ik het opgegeven en met het gevoel dat ik mijn hond aan de boom had gebonden, heb ik mij toch omgedraaid en ben weggegaan.

Jaren had ik een koopverbod omdat er nog zoveel ongelezen erfstukken in de kast stonden. Maar ik raakte achter en per ongeluk geabonneerd op de boekenclub waardoor er toch elk kwartaal een boek gekocht moest worden en omdat ik bestellen saai vond en de winkel dichtbij was, kwam ik er altijd met een stuk of drie de deur uit. Daar heb ik nu eindelijk een stokje voor gestoken, opgezegd en afgelopen. Het huis waar ik binnenkort intrek is te klein voor veel bezit en dat is wat ik wil... Onthechten... Makkelijk praten met een bibliotheek onder dat huisje en een wereld wijd web waar alles te vinden is!

Location:Sarphatistraat,Amsterdam,Nederland

2 opmerkingen:

  1. Tja onthechten... is feitelijk helemaal niet zo moeilijk als je de eerste stap maar een keer zet en dan de flow er in houdt... is mij ook gelukt en er komt altijd wel iets fijns voor in de plaats, al is het maar ruimte in je hoofd...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. goh jij bent bofkontje..... wonen boven de bibliotheek...super

    BeantwoordenVerwijderen